Czym jest granulacja PP? Metoda granulacji proszku?

Granulacja polega na rozbiciu odpadów z tworzyw sztucznych, a następnie ich podgrzaniu i stopieniu na cząstki o zbliżonej wielkości i strukturze ziaren mung, dzięki czemu można je wykorzystać do produkcji nowych produktów z tworzyw sztucznych. To właśnie nazywa się granulacją. Czym jest granulacja PP? Metoda granulacji proszkowej?

PP to angielski kod polipropylenu. Granulacja PP odnosi się do odpadów z polipropylenu (głównie odpadów w postaci plastikowych toreb tkanych) po recyklingu, czyszczeniu,wytłaczarka z tworzywa sztucznegoponownie uplastycznione cząstki polipropylenu można dodawać do nowych materiałów polipropylenowych lub stosować je samodzielnie.

Współcześnie technologię obróbki proszków dzieli się na granulację na mokro, granulację z wrzeniem, formowanie ciśnieniowe, rozpylanie i rozpraszanie mgiełki, formowanie przez topienie na gorąco i tak dalej.

1. Metoda granulacji na mokro
Granulacja na mokro polega na wprowadzeniu pewnej ilości cieczy lub spoiwa do stałego drobnego proszku i odpowiednim wymieszaniu, tak aby ciecz i stały drobny proszek znajdowały się ze sobą w ścisłym kontakcie, wytwarzając siłę spójności i tworząc agregaty.

2. Metoda granulacji wrzącej
Metoda granulacji wrzącej polega na wykorzystaniu powietrza z dolnej części urządzenia do unoszenia cząstek proszku i górnego pistoletu natryskowego z zawiesiny po pełnym zetknięciu się ze sobą i połączeniu w cząstki.

3. Metoda formowania ciśnieniowego
Metoda formowania pod ciśnieniem polega na ograniczeniu granulatu proszkowego w określonej przestrzeni i sprasowaniu go do stanu gęstego poprzez zastosowanie siły zewnętrznej. Ze względu na fizyczny układ siły zewnętrznej, metodę formowania pod ciśnieniem można podzielić na dwie kategorie: metodę formowania i metodę wytłaczania.

4. Metoda rozpylania i rozpraszania mgły
Mgiełki rozpyłowe i dyspersyjne służą do przekształcania materiałów ciekłych lub półciekłych w stanie silnie rozproszonym w cząstki stałe bezpośrednio w określonym sprzęcie.

5. Metoda formowania na gorąco
Metoda formowania na gorąco polega na wykorzystaniu niskiej temperatury topnienia produktu (na ogół poniżej 300°C), stopionego materiału, poprzez specjalną kondensację, tak aby jego krystalizacja kondensacyjna przybrała wymagany kształt arkusza, paska, bloku, półkuli itp.

Granulacja proszku to proces, na który wpływa wiele czynników. Wybierając odpowiednią technologię granulacji proszku, należy wziąć pod uwagę następujące czynniki:

1. Charakterystyka surowców

2. Wymagania dotyczące mocy obliczeniowej
Wydajność jednostkowa różnych metod granulacji jest różna, dlatego należy wziąć pod uwagę koszty inwestycji w sprzęt i przetwarzania.

3. Rozkład wielkości cząstek produktu
Wielkość cząstek produktów uzyskanych różnymi metodami granulacji jest bardzo zróżnicowana. Przykładowo, granulacja natryskowa ma niewielki rozmiar cząstek, natomiast granulacja prasowana może mieć duży rozmiar cząstek. Dlatego metodę granulacji należy dobrać w zależności od wymaganej metody granulacji.

4. Kształt cząstek produktu
Produkty otrzymywane w wyniku mieszania granulacji i granulacji fluidyzacyjnej to cząstki kuliste o nieregularnym kształcie. Zrolowanie w kulę pozwala uzyskać gładką kulę. W przypadku cząstek regularnych o nietypowym kształcie konieczne jest zastosowanie granulacji przez prasowanie i wytłaczanie. Wybór sposobu formowania cząstek produktu powinien uwzględniać wymagania i wygodę kolejnych procesów.

5. Wytrzymałość cząstek produktu
Proces suchy nieuchronnie prowadzi do pylenia i dlatego nie nadaje się do granulacji proszków toksycznych lub innych niebezpiecznych substancji. Z kolei proces mokry wymaga suszenia po granulacji i marnuje część rozpuszczalnika. Niektóre leki nie mają kontaktu z wodą lub rekrystalizują się, tworząc inne struktury podczas suszenia, co nie jest odpowiednie w procesach mokrych.

6. Opcje suche/mokre

7. Porowatość i gęstość cząstek produktu
Porowatość i gęstość cząstek w tych dwóch wskaźnikach również bezpośrednio wpływają na wytrzymałość produktu, np. w przypadku cząstek nośnika katalizatora, które jednocześnie poprawiają porowatość i wytrzymałość, istnieje para sprzeczności. Wielkość porowatości i gęstości można regulować za pomocą parametrów operacyjnych procesu.